Borkener Traum Trail Lauftreff

Borkener Traum Trail Lauftreff

Via Facebook kreeg ik een uitnodiging van Stefan Beckmann om mee te doen aan een Lauftreff die hij organiseerde met zijn loopgroep. Een mooi stukje trailen in hun Duitse achtertuin, net achter Borken. Slechts een half uurtje rijden, maar ik was er nog nooit geweest, dus het leek me leuk om daar het gebied een beetje te verkennen met een leuke groep mensen.

Linda en Eric gingen ook mee vanuit Aalten, en ter plekke troffen we ook Bertil (Winterswijk) en uit Nijverdal kwamen Bertus en Salif ook nog. Verder waren er een kleine 60 mensen uit de omgeving, maar ook uit het Ruhrgebied op komen dagen op het industrieterrein waar we startten. De stemming zat er al meteen goed in ondanks de regen.

Er werd een verdeling gemaakt op basis van afstand (11 of 21km) en snelheid. Ik koos voor de snellere groep van 21km, tot mijn verbazing bleek dat de grootste groep te zijn. Gelukkig hield het bijna meteen nadat we door een gat in het hek gekropen waren op met regenen en al snel kon het regenjackje in de rugzak.

De route slingerde via allerlei prachtige singletracks door het bos en al snel had ik geen idee meer van welke kant ik vandaan kwam. Gelukkig kende onze gids het terrein op zijn duimpje en wist hij iedere mogelijke hoogtemeter in het parcours te verwerken. Op de helft van het parcours werden we voorzien van een alcoholvrij biertje of wat water en daarna ging het weer vrolijk verder. Het viel me overigens wel op dat Duitse trailrunners bang zijn voor water… waar ik vrolijk de kortste weg door de plassen en de modder nam, probeerden onze oosterburen dat steeds te vermijden.

Aan de achterkant van het kleurige peloton dat door het bos draafde begon het langzamerhand wat stil te worden en af en toe vielen er gaten tijdens de klimmetjes. Het tempo zat er dan ook goed in. Maar dan wachtten we gewoon weer even op elkaar en ging het gezamenlijk verder. De vermoeidheid sloeg toe maar de stemming leed er helemaal niet onder. Ik kletste wat met mijn medelopers in mijn beste Duits. Hardlopers onder elkaar begrijpen elkaar al snel en ik had een super gezellige trainingsloop.

Tegen de tijd dat we weer bij de auto’s kwamen stond er al weer een Finisherbier te wachten in de achterbak van de auto van Stefan. Helaas begon het flink te regenen en werd dat stuk vrolijkheid ingekort. Wij trokken snel wat droogs aan en vluchtten naar de Bäckerei voor een welverdiende Kaffee mit Kuchen. Een mooi slot aan een mooie Lauftreff.

De route

Meer foto’s van Stefan op zijn Facebookpagina

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *