Jokertrail, wirklich kein Witz!

Jokertrail, wirklich kein Witz!

(door Henrie Drenthel)

Vrijdagmiddag vertrokken Heini Rave en ondergetekende richting Heidelberg om daar op zaterdag deel te nemen aan de Jokertrail. Een ruim 50 km lange trail met zo’n 2300 hoogtemeters rondom de universiteitsstad Heidelberg in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg. Na een vervelende heenreis met allemaal Nederlandse skikoffers op de Duitse Autobahn en veel Baustellen waren we eind van de middag in Hotel-am-Schloss, pal naast de start/finishlokatie bij Lotte Backpackers in de prachtige Altstadt van Heidelberg. Gezien het aantal Japanners een echte toeristische trekpleister. Deze loop is er eentje die georganiseerd wordt door Michael Frenz, oprichter van Meldelaufer.de en zelf ook fanatiek ultraloper. Hij was het ook die vorig jaar de eerste editie van de Legendtrail op zijn naam schreef. Vorig jaar hebben we via hem al de Dragontrail rondom Bonn gelopen en later dit jaar volgen nog de Game of Stones en de BERGischer Ultra.


Zaterdagmorgen 6 uur loopt de wekker af en voor de start om 7.30 uur eten we een paar broodjes en wat koffie en gaan we richting van de Kornmarkt alwaar de start is. Circa 100 lopers staan er aan de start dus mooi kleinschalig. Alle deelnemers worden vanaf de presentielijst opgenoemd en om 7.35 uur gaat het van start. Eerst een klein lusje door de Altstadt en daarna gaat het als snel richting Schloss en vandaar nog verder omhoog via de Himmelsleiter naar de Köningsstuhl, het hoogste punt om Heidelberg op 567+NAP. Vanaf de start op de Kornmarkt tot op de top zijn het oorspronkelijk 1600 treden omhoog. Vandaar dat we dus naar ca 2 kilometer al zo’n 500 hoogtemeters hebben afgelegd. Echt killing, deze traptreden uit natuursteen zijn allemaal schots en scheef, verschillend van hoogte etc. was meer een Hölleleiter.

Hierna volgt een glibberige, technische afdaling het gladde stukken en rotsen en stenen. Het had die nacht gevroren dus het was wel uitkijken waar je liep. De weersvoorspellingen waren overigens prima. Het zou een graad of 10 worden dus wij hadden besloten in korte broek te starten (dit overigens bijna als enigen). Na de eerste afdaling kwam er al snel weer een volgende pittige klim wat inhield dat we het eerste uur nog geen 6 kilometer hadden afgelegd en na 8 km al ca 1000 hoogtemeters achter de kiezen hadden.


Vanaf daar ging het richting eerste verzorgingspost en liep het ook wat makkelijker. Deze post was bij een lokale bakker in het plaatsje Ziegelhausen. Van allerlei lekkers hadden ze daar. We hadden, na een klein stukje verkeerd gelopen te zijn, ruim 16,5 km afgelegd oftewel 1/3 gedeelte in ca 2.30 uur. Onze prognose vooraf was afgaand op de Dragontrail-tijd dat we er 7.30 uur over zouden doen. Dus we lagen precies op schema, voor wat het waard was. De temperatuur begon wat op te lopen en ik besloot mijn jasje uit te doen. Weliswaar wat fris op de toppen maar zo kon ik toch wat beter mijn hitte kwijt.
Vanaf de bakker ging het wederom gemeen steil omhoog en het duurde behoorlijk lang voordat we überhaupt maar even aan lopen konden denken. Na wederom een keer fout gelopen te zijn kwamen we naar een kleine 4 uur bij de verzorgingspost Langer Kirschbaum op 25 km . Het verkeerd lopen kwam overigens doordat dit een GPS-tocht was. Een tocht waarbij je vooraf de GPX-data krijgt die je vervolgens in je GPS-apparaat upload en je zodoende al spoorzoekend je weg kunt vinden. Overigens een aanrader. Echt leuk om onderweg naast het lopen ook nog hiermee bezig te zijn. Vanaf deze verzorgingspost liepen we een noordelijk rondje volgens zeggen van 15 km. Deze was best aardig te lopen al bleek ie toch twee kilometer langer dan voorspeld en juist in die twee kilometer zaten een paar echte handen-op-de-knieën klimstukken.


Na ongeveer een marathon afgelegd te hebben kwamen we weer bij de Langer Kirschbaum aan. Nog even alles bijgevuld en wat heerlijkheden gegeten en toen weer door voor de laatste 10 kilometer die volgens Michael alleen Bergab zouden gaan. Onderweg hoorden we al dat dit niet helemaal waar was. En dat klopte. Allereerst ging het ruim twee kilometer vals plat omhoog en net toen we dachten de afdaling naar Heidelberg ingezet te hebben kwam daar nog weer een hele zware lange klim van ruim een kilometer. Daarna ging het weer lekker bergaf en na nogmaals een keer een verkeerd pad gekozen te hebben bereiken we de laatste afdaling, de 315 treden van de Philosophentreppe naar beneden. Echt een bovenbenen-killer na ruim 50 kilometer. Onderaan de brug over de Neckar overstekken, slalommend tussen alle toeristen door en over het drukke marktplein naar de finish bij de jeugdherberg. Eindtijd 7.26.48 uur over 51,85 km en 2300 hoogtemeters, dus precies binnen de prognose.
Na een lekkere douche, Kaffee und Kuchen gaan we moe maar voldaan huiswaarts voor een ritje van 3 ½ uur. Onderweg horen we nog dat er nog geen 10 minuten na ons vertrek één of andere idioot zich op een marktplein met een auto in omstanders heeft gereden en daarna door de Polizei is neergeschoten waarna de hele stad hermetisch is afgesloten. Zijn we toch mooi op tijd vertrokken en die malloot misgelopen. Raar idee. Zo, nu eerst de voetjes, en de rest van mijn vermoeide lichaam, maar even een paar dagen rust gunnen voor het volgende avontuur, de Sallandtrail op 11 maart in Nijverdal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *