Jutbergtrail 2017

Jutbergtrail 2017

Het aantal trailruns neemt toe en daarmee ook de kans dat er twee leuke wedstrijden op dezelfde dag vallen. Na een aantal jaren Slangenburgtrail deed ik daar dit jaar eens niet mee. In plaats daarvan schreef ik me in voor de Jutbergtrail in Dieren. Een mooie ronde met veel hoogtemeters over de rand van de Veluwezoom volgens de website. Ook nog eens redelijk in de buurt en een starttijd die het niet nodig maakte om voor dag en dauw op te staan. Mooier kun je het bijna niet krijgen.

Samen met Henrie en Claudia Drenthel was ik mooi op tijd aanwezig bij het clubhuis van AV Gelre. Het was nog redelijk rustig met lopers, maar veel vrijwilligers waren er al wel op de been. Zo werden we al buiten het hek vriendelijk welkom geheten en werd er verteld waar alles was. In de kantine waren ook veel vrijwilligers die nog even een bakkie koffie donken voor ze naar hun plekje in het bos gingen. De stemming was goed, net als de weersverwachtingen. Een bakkie koffie en wat kletsen links en rechts en toen werd het voor Henrie en mij al  weer tijd om ons klaar te maken voor onze tocht van 30 kilometer. Claudia startte later op de 15 km, dus die kon het nog even rustig aan doen.

Bij de start bleken er een 80 personen mee te doen aan de 30 km en een 120 voor de halve marathon. Daarvan waren er een flink aantal snelle jongens, want meteen na de start vlogen ze weg alsof het een 10 km wegwedstrijd was. We probeerden ons niet al teveel mee te laten slepen, maar na de eerste kilometers zat het tempo er voor ons doen aardig in. Of we dat gingen volhouden over de hele 30 kilometers? We zouden wel zien. Na een minuutje of 20 kon mijn jack wel uit, de mist trok wat op en het leek er zelfs op of het zonnetje er nog wat door ging komen. Het bos waar we doorheen liepen was ook prachtig. Mooi oud bos met grote bomen van diverse soorten. Stukken met jonger bos. Goed onderhouden bos met een mooie diversiteit. Prima leefgebied voor diverse dieren. Niet dat we die zagen, maar wel volop sporen van wilde zwijnen en overal geluid van vogels. Wel een paar hooglanders gezien, maar die kun je nauwelijks onder wild scharen.

De heuvels waren ook geweldig. Lange klimmen, korte klimmen, mooie rollende afdalingen. Makkelijke ondergrond om het tempo lekker vast te houden, maar ook af en toe behoorlijk technisch. Geen parcours om rustig in te suffen, want dan was er vast wel een steen of boomwortel om je daar weer uit te halen. Na verloop van tijd begonnen die klimmetjes best een beetje door te drukken op de benen, maar iedere keer was er dan weer een mooie lange afdaling om weer bij te trekken. Ondanks een maand met minder training door rugklachten en daarna een flinke verkoudheid liep ik lekker. Het parcours was eigenlijk precies zoals ik het lekker vind en ik voelde me goed. De laatste 15 kilometer zagen we ook bijna geen andere lopers meer, dus we hadden het bos lekker voor ons alleen.

Uiteraard werd dat goede gevoel wel wat minder in de laatste kilometers. Het tempo zat er immers flink in, we lieten ons niets afremmen door de heuvels. Ergens ga je dan de tol betalen, maar gelukkig waren we er toen al bijna. Na 3:03 uur hadden we onze 30,5 km er opzitten. En eenmaal over de streep kregen we een zakje met koekjes en konden we een lekkere bak snert halen om weer bij te komen. Er was zelfs nog warm water voor de douches.

Alles bij elkaar een prachtige dag en zeker een aanrader om nog een keer te doen. Sterker nog, ik denk dat ik de route nog eens ga lopen als het voorjaar of zomer is. Volgens mij moet het dan nog mooier zijn. Maar dan mis je natuurlijk wel de geweldige organisatie en de fantastische vrijwilligers.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *