Gear review: Topo Athletic Terraventure

Toen mijn Inov-8 TerraClaw 250 het na vele kilometers trouwe dienst eindelijk begonnen op te geven ging ik maar weer eens bij Herbert en Bianca Rougoor in Breedenbroek op de koffie. Sport-balance.nl heeft een grote keuze aan (trail)schoenen die voldoen aan mijn wensen: lage drop, licht van gewicht en brede voorvoet om mijn tenen de ruimte te geven om een goede midden-/voorvoetlanding mogelijk te maken. De vorige keer dat ik hier kwam zocht ik schoenen met veel grip voor de technischere bergtrails.  Deze keer wilde ik vooral comfortabele schoenen voor de lange afstanden op vooral harde (zand)paden. Na veel proberen en vergelijken tussen Inov-8, Altra en Topo Athletic viel mijn keus op de Topo Athletic Terraventure

Topo Athletic is een relatief nieuw merk dat op weinig plaatsen in Nederland te koop is. De verhalen die ik er over gehoord had waren echter positief. Erg fijn dat ik ze hier dus in het echt kon proberen. Licht en minimalistisch waren de schoenen van Inov-8 en Altra die ik probeerde ook, qua specs zat er maar heel weinig verschil in. Uiteindelijk was het dus gewoon een kwestie van voelen welke schoen het lekkerst zat. Beetje bewegen, springen en draaien, klein rondje maken en dan hetzelfde met de andere schoenen. In mijn ogen de beste manier om een paar schoenen te kiezen en daarom ook de belangrijkste reden om naar een echte winkel te gaan in plaats van ze bij een webshop te bestellen. En bij Sport-balance.nl heb je naast keuze ook nog eens een goed advies en een lekkere bak koffie (en met wat geluk hebben ze er nog zelfgebakken cake bij ook)

Inmiddels heb ik al een behoorlijk aantal kilometers afgelegd met de Topo Athletic Terraventure, genoeg om er iets zinnigs over te kunnen zeggen in ieder geval. De schoen zit heel comfortabel door de wat dikker gevoerde tong en hielkap en de dikkere veters. Sluit goed om de hiel en middenvoet zodat je niet het gevoel hebt dat je gaat glijden in de ruime voorvoet tijdens technische afdalingen. In ieder geval niet hier op de heuvels in Nederland. In het Montferland en op de Utrechtse heuvelrug kon ik er prima mee uit de voeten. Bij modder behoorlijke grip, maar niet zoveel als mijn Inov-8 RocLite 290 (en zeker niet zoveel als de X-Talon 212). Die zijn dan ook echt gemaakt met op grip in de modder met flink grotere noppen. Op de harde paden kwamen de Terraventures echt tot hun recht.

De rockplate in de middenzool beschermt tegen puntige stenen en wortels en de zool geeft redelijk wat demping, maar toch heb je nog steeds veel gevoel met de ondergrond. Het voelt lekker direct aan, zoals ik dat graag heb. De 3 mm drop zullen daar ook aan bijdagen. Het bovenwerk voelt solide aan en de tenen worden beschermd door een stevige neus. Maar ondanks dat de schoen steviger voelt en oogt dan in bij bijvoorbeeld Inov-8 gewend ben, zijn ze toch behoorlijk flexibel. Het voelt lekker comfortabel en licht aan tijdens het lopen.

Een paar lange duurlopen later waren het zelfs al mijn favoriete schoenen geworden voor de lange trainingslopen bij mij thuis in de buurt. Lange zandpaden, maaipaden en stukken klinkerweg, zelfs asfalt zijn prima ondergrond voor de Terraventures. Heerlijk comfortabel bij lange duurlopen, zelfs nog iets meer dan mijn Roclite 290’s . Bij nat weer en hellingen is de grip heel behoorlijk, maar dan pak ik toch liever mijn RockLites. Die zijn ook net nog iets strakker aansluitend qua pasvorm, waardoor ze op technischere ondergronden met steilere hellingen en veel draaien net wat beter ‘sturen’ dan de Terraventures. Ook lijkt modder meer te blijven ‘plakken’ aan de zolen van de Terraventures dan aan de Inov-8’s. Schoonkloppen van de schoenen na de training is daardoor beduidend lastiger, maar uiteraard gaat dat ook ten koste van de grip tijdens het lopen in de modder,

Nog een minpuntje kwam tijdens een trainingsloop in bergen in de buurt van Stelvio (Italië) naar boven. Tijdens een lange steile afdaling van 20+% voelde ik ineens een bobbel onder de tenen van mijn rehtervoet. De binnenzool was naar voren geschoven en zat dubbel gevouwen onder mijn tenen. Irritant, maar even de zool er weer goed in en verder maar weer. Tot de volgende afdaling. Uiteindelijk de binnenzool eruit gehaald en in mijn rugzak gestopt. Zelfs zonder binnenzool kon ik er prima mee rennen in de bergen.

Weer thuis de binnenzool een dag in de zon gelegd, waardoor de kreukels er weer uit trokken. Het probleem met naar voren schuiven heeft zich niet meer voorgedaan, maar lange steile hellingen van het kaliber van die bij de Stelvio heb ik er dan ook nog niet weer mee gelopen. Misschien is het een fabrieksfoutje in de binnenzool, want ik heb er nergens berichten op Internet over kunnen vinden. Het lijkt dus geen constructiefout te zijn.

Samenvattend is de Topo Athletic Terraventure een prima schoen voor de lange afstanden op de stevigere en harde ondergrond. Eigenlijk alle terrein wat je hier in Nederland tegenkomt kun je er prima mee lopen. Het zijn dan ook de schoenen die ik het vaakst meepak op mijn gewone duurlopen. Voor het echt technischere werk met glibberige en modderige ondergronden voldoet de schoen redelijk, maar echte modderstampers zijn het niet.

 

 

 

Gear Review: Inov-8 ROCLITE 290

Het is al weer een jaar geleden dat ik een verslag over mijn laatst gekochte trailschoenen heb geplaatst. Aangezien ik meerdere paren schoenen heb (voor verschillende ondergronden verschillende schoenen) duurt het best even voor ik een paar versleten heb. Het is ook eigenlijk wel een teken dat Inov-8, al jaren mijn ‘favoriete’ trailschoenenmerk, best behoorlijke kwaliteit levert. Waar ik regelmatig verhalen hoor van merken waar bij 3  à 400 km al scheuren of gaten veschijnen, heb ik afgelopen jaren met de diverse paren TrailRocs en de TerraClaw 250  eigenlijk altijd de 1000 km ruim overschreden. En ik ben er zeker niet zuinig mee omgesprongen 😉

Maar goed, het profiel van mijn laatste paar TerraClaw 250 begon nu toch wel wat weinig te worden, de grip had er merkbaar onder te lijden. Lopen doen ze nog prima en het bovenwerk is ook nog behoorlijk goed. Maar naast het gebrek aan grip merkte ik vooral een gebrek aan comfort. Hierbij bedoel ik dan niet dat er persé te weinig demping in zit. Ik loop al jaren op redelijk minimalistische schoenen en demping is dus een relatief begrip. Wat ik merkte is dat ik vooral op technischere ondergronden met veel stenen, boomwortels etc. in de laatste kilometers van een 50 km wedstrijd wat gevoeligere voeten begon te krijgen. En dat soort lange technische wedstrijden doe ik de laatste jaren eigenlijk steeds vaker. Tijd om een ander soort schoen te kiezen dus.

In de winkel van Sport-Balance is de keuze groot en ik besloot me te beperken tot een aantal schoenen waarvan ik door vergelijkend onderzoek op internet dacht dat ze me wel zouden kunnen bevallen. De strijd zou gaan tussen de Inov-8 RocLite 290 en de RocLite 305. Daarnaast wilde ik nog een paar Altra Superior 2 proberen, aangezien ik daar ook goede verhalen over gehoord had en de Altra One voor op de weg me ook goed bevalt. Herbert Rougoor nam er ruim de tijd voor en zo tussen het testen door was er ook nog wel tijd voor een lekker bakkie koffie en wat sterke verhalen.

Beide Inov-8 RocLites voelden meteen al heel vertrouwd aan. Zoals bijna alle modellen van Inov-8 voelen ze aan als een paar lekkere sloffen en je hebt meteen het gevoel dat je er rustig zo uit de doos een paar uur mee kunt gaan lopen zonder gevaar voor blaren of ander ongemak. Alleen de maatvoering is heel iets afwijkend van de oude modellen, voor mij was het even proberen of een UK 7,5 of 8 het lekkerste zat. De ruime voorvoet levert nooit problemen op, het geeft je tenen lekker de ruimte om te bewegen en om eventueel een beetje uit te zetten bij lange wedstrijden.

De 305 is net iets meer een ‘normale’ schoen qua zooldikte en drop. Geeft ongetwijfeld ook nog meer bescherming tijdens lange wedstrijden en ik weet zeker dat veel mensen voor dit model zouden kiezen. Na wat wikken en wegen en een aantal testrondjes om de zaak viel voor mij de keuze echter op de Roclite 290. Lekker licht met maar 290 gram, met 4 mm drop behoorlijk minimalistisch en toch wat meer bescherming tegen puntige rotsen, boomwortels en andere obstakels door een rockplate in de zool. De stevige 6 mm noppen zijn ontwikkeld voor zowel maximale grip in de modder en rotsen als voor comfort op hardere ondergronden.

De Altra’s deden goed mee in de vergelijking met de 290’s, heel goed zelfs. Ik stond ernstig in tweestrijd. Uiteindelijk gaf een stukje merkentrouw de doorslag. Ik loop immers al jaren op Inov-8 en ik weet wat ik er aan heb. Een nieuw merk is toch altijd een gok. Ik verliet de winkels dan ook met de Roclite 290 onder mijn arm (en een petje, het is toch moeilijk om in zo’n trailrun ‘snoepwinkel’ weg te gaan met alleen dat waar je voor komt). Meteen door naar het Montferland om even te testen in de heuvels natuurlijk.

Inmiddels heb ik er al redelijk wat kilometers op gemaakt. Genoeg om er iets zinnigs over te kunnen zegen denk ik. Duurlopen in de heuvels van het Montferland en de Utrechtse heuvelrug en een flinke lange trainingstocht in het Sauerland geven de nodige ervaringen in de soorten terreinen die voor mij van belang zijn. Mijn eerste conclusies zijn heel positief. Wat een lekkere schoen. Zit als gegoten, meteen vanaf het  begin. Lekker ruim in de toebox, maar goed aansluitend in de hiel en middenvoet waardoor de voet toch niet gaat glijden in de schoen. Ik hoef zelfs geen heellock veter techniek te gebruiken, wat ik bij eerdere schoenen van Inov-8 vaak wel moest.. Meer demping en bescherming van de voet inderdaad, precies waar ik hem voor gekocht heb. Stenige paden heb ik in het Sauerland flink wat kilometers op gelopen en, hoewel ik zo’n beetje overal last van had door de vermoeienissen van de dag, mijn voeten hielden zich goed. Minder gevoelige voetzolen dan anders. Missie geslaagd wat dat betreft dus.

Grip is ook geweldig goed. Zowel stijgen als dalen op diverse ondergronden geeft super grip, waardoor je met vertrouwen naar beneden en naar boven kunt. Voor echte stevige en glibberige modderpartijen kies ik nog steeds mijn X-Talon 212, maar de RocLite kan een grote diversiteit aan terreinen aan. Een ander heel belangrijk punt voor mij is het feit dat het ‘grondgevoel’ ondanks de dikkere zool en de rockplate niet noemenswaardig minder geworden is. Het voelt nog steeds heel direct en natuurlijk. Ik heb natuurlijk geen idee hoe de duurzaamheid op de lange termijn is, maar ik zie de komende 1000 kilometer of zo met vertrouwen tegemoet.

Fit Standard
Drop 4mm
Footbed 6mm
Lug Depth6mm
Midsole POWER FLOW
Midsole StackHeel 17.5mm / Forefoot 13.5mm
Shank 2nd Gen Metashank
Sole CompoundTRI-C STICKY
Product Weight 290g / 10.15oz

 

 

 

 

Trailclinic Ronnie Duinkerken

Een tijdje geleden hoorde ik van Bianca en Herbert dat Ronnie Duinkerken een trailclinic kwam geven bij Sport-Balance.nl, hun trailrunwinkel in Breedenbroek. Helemaal geweldig toch dat één van de nederlandse toppers even vanuit Rotterdam naar de Achterhoek komt rijden om zijn verhaal te vertellen. Hoewel ik eigenlijk die dag geen tijd had, toch maar even tijd gemaakt. En het was de moeite waard.

Ronnie ging een verhaal houden met als rode draad zijn 100 mijl race op de Lofoten van afgelopen jaar. Nu volg ik hem al een aantal jaren via Facebook en heb ik hem in dat weekend via Internet gevolgd via de livetrackers. Extra leuk om nu uit zijn eigen mond het verhaal te horen. Bovendien zou hij tips en tricks geven tijdens een heuveltraining workshop. Daarnaast zou er nog een workshop krachttraining voor trailrunners gegeven worden.  Een mooi programma.

De aankomst in de winkel was hartelijk, koffie en zelfgebakken lekkernijen stonden op de lange tafel klaar. Zoals altijd moest ik me weer inhouden om niet meteen rond te gaan snuffelen tussen al die mooie trailspullen. Daar was ik immers niet voor gekomen. Het kostte me wel moeite 😉 Er was een mooie groep mensen op komen dagen en in het latere voorstelrondje bleek ook dat het een heel diverse groep was. Sommigen heel ervaren in lange trails, anderen kwamen net kijken. Maar allemaal enthousiast.

Ronnie begon zijn verhaal over de 100 mijl race op de Lofoten en iedereen hing aan zijn lippen. Niet alleen de materialen, voeding en dergelijke kwamen aan de orde, maar vooral ook het waarom van zo’n absurd zware race. Waarom er aan beginnen en hoe breng je zoiets tot een goed eind. En dat niet in een gelikt verkoopverhaal, maar gewoon recht uit het hart. Er was ook volop gelegenheid om tussentijds vragen te stellen en daar werd volop gebruik van gemaakt.

Duidelijk werd in ieder geval uit zijn verhaal dat trailrunning niet alleen een kwestie is van veel hardlopen door het terrein. Hoewel dat wel een heel belangrijk gedeelte is van de training, moet je als vlaklander wel wat extra doen om in de bergen uit de voeten te kunnen. Krachttraining kan daarbij een belangrijke rol spelen, net als heuveltraining. Honderden keren de vuilnisbelt op en af kan daarbij een deel van de training zijn.

Na de middag was het tijd voor de praktijk. Je kon hierbij gebruik maken van de testschoenen van Inov-8 en testrugzakjes van Raidlight. Daar maakte ik dankbaar gebruik van. De heuvels van het Engbergse bos zijn niet heel hoog of ruig, als je dat vergelijkt met de bergen waar Ronnie het liefst loopt. Toch wist hij er alles uit te halen wat er in zat. Alle aspecten van klimmen en dalen kwamen aan bod en iedereen mocht even flink aan de bak.

In relatief korte tijd wist hij een heleboel kennis en handige tips over te brengen aan de deelnemers. Ik vond het vooral ook leuk om te ervaren dat er eigenlijk niet heel veel verschil zit in de manier van trainen van Ronnie en mijzelf. Heel veel ideeën over hoe te training verschillen tussen ons eigenlijk vooral in het feit dat hij veel meer, sneller en zwaarder traint. De basis is echter hetzelfde: vooral dat doen wat je in de wedstrijden denkt tegen te komen. Regelmatig flink buiten je comfortzone stappen en vooral variatie. Er zijn immers zoveel mooie wedstrijden, waarom zou je dezelfde eigenlijk vaker dan één keer doen.

Helaas had ik andere plannen voor de rest van de middag en moest ik weg voor het gedeelte over krachtraining begon. Het was wel een leerzame sessie hoorde ik van een trainingsmaatje. Ook eentje waar ze niet helemaal zonder spierpijn van weggekomen was. Een geweldig interessante en leerzame clinic dus.

Bedankt Ronnie Duinkerken voor het verhaal en Bianca en Herbert Rougoor voor de gastvrijheid.

Gear review: Inov-8 Trailshorts, size matters?

Tijdens de Cortinatrail in Italië sneuvelde helaas mijn trailshort. Gezien het feit dat de zomer nog maar net begonnen was, snel een nieuwe zoeken dus.  Bij Sport-Balance in Breedenbroek kon ik prima terecht om te snuffelen tussen de diverse merken en modellen die ze op voorraad hadden.  Via Internet bestellen is natuurlijk ook mogelijk en lekker makkelijk. Kleding en schoenen die je tijdens urenlange trainingen en wedtrijden aan moet hebben wil ik echter toch even in het echt passen. Ik kwam al snel toch weer terecht bij mijn ‘vaste’ merk Inov-8. Een merk dat jarenlang wat onderschat is in mijn ogen, maar prima spullen maakt voor een redelijke prijs. Zo maken ze ook trailbroeken voor mannen en voor vrouwen.

trailshort 140
De Race Elite 140 trailshort

Ik wilde geen korte tight, daar heb ik er nog een paar van in de kast liggen. Een short met een binnenbroek met pijpjes om schuren tegen te gaan moest het worden. Nu kon ik nog kiezen uit twee modellen, de Inov-8 Race Elite 8 en de Inov-8 Race Elite trail short 140. Inmiddels zie ik dat ze op de site van Inov-8 weer een nieuwe naam gekregen hebben, maar in de basis gaat het om de trailshorts van 8″ en 6″.

inov-8-racelite-8inch
De Race Elite 8″ trailshort

Beide broeken hebben een korte tight als binnenbroek en een buiten broek met vier-kanten stretch. Een mesh-achtige stof zorgt voor extra verkoeling. De brede elastische boord zit lekker voor mijn gevoel, het koord hoef ik nauwelijks aan te snoeren. Uiteraard zit er een zakje met rits op om sleutels in te doen. Ook een extra zakje om een gelletje in mee te nemen, maar die ziet er niet echt uit alsof je er iets zinnigs mee kunt. Niet geprobeerd echter, aangezien ik een hekel heb aan het verliezen van gelletjes of verpakkingen in het bos. In mijn Racevest is daar meer plek voor.

Maar goed, beide broeken zitten dus lekker. Binnenbroek sluit lekker aan, dus geen schaaf- en schuurplekken. Wat is dan het verschil tussen 8″ en 6″? Is het alleen een kwestie van smaak en mode? Ik denk dat het antwoord daarop heel individueel is. Mijn vrouw vond de 8″ mooier staan, mijn dochter vond ook de 6″ prima kunnen. Het enige verschil is de lengte en daardoor het iets luchtiger gevoel van de 6″ broek bij hete zomertrainingen. Dat is overigens iets wat ik wel heel lekker vind. De 8″voelt net iets warmer aan en kan daarom ook tot behoorlijk frisse temperaturen prima gedragen worden.

Wat een dilemma in de winkel…. Ik kon voor mezelf geen keuze maken, uiteindelijk heb ik ze dus allebei meegenomen. Na een aantal weken trainen in diverse weersomstandigheden (hoewel er maar weinig zomer bij was voor mijn gevoel) ben ik nog steeds tevreden over mijn aankopen. Persoonlijk heb ik bij warmer weer of intensievere trainingen liever de kortere 6″ broek aan vanwege het luchtigere gevoel. Maar dat is dan ook alleen het gevoel, want als deze in de was zit bevalt de 8″ ook prima. Een iets langere broek scheelt overigens wel (een beetje) als bescherming bij brandnetels en braamstruiken.

Nadeel van meerdere lengtes broeken in de zomer periode is natuurlijk dat je verschillende kleuren bruin krijgt op je benen. In combinatie met korte sokken en/of compressie kousen wordt dat een palet aan bruintinten op je benen. Kniesoor die er op let overigens. Nu ik dit stukje typ zit ik in mijn lange broek op de bank, terwijl de regen op het dak tikt. Hopend dat de rest van mijn vakantie het nog een beetje weer wordt en mijn benen überhaupt nog wat zon zien.

Voor een review van de damesversie verwijs ik naar de site van Martine

 

Gear Review: Inov-8 Race Ultra 10 rugzak

In deze review vergelijk ik de Inov-8 Race Ultra 10 met de kleinere Inov-8 Race Elite Vest.

Bij het lopen van trails is het dragen van een rugzakje vaak meer een fashion statement dan wat anders lijkt het wel. Ik loop het liefst met zo weinig mogelijk, zowel in gewicht ls toeters en bellen. In wedstrijden zijn er vaak genoeg verzorgingsposten om met een minimale rugzak toe te kunnen. Ik ben dan ook al een aantal jaren de tevreden gebruiker van een Inov-8 Race Elite Vest. Licht, comfortabel en met voldoende mogelijkheden om water, gelletjes en dergelijke mee te nemen voor de meeste wedstrijden in binnen- en buitenland. Ik schreef er al eens een review over. Het vest dat ik toen net had is nog steeds mijn meest gebruikte rugzakje en nog steeds bijna geen minpunten kunnen vinden. Ook nog bijna geen slijtage na een paar jaar. Top product dus!

Voor langere selfsupported trainingen en wedstrijden, of bergtrails waarbij je een lijst van verplichte materialen moet meenemen is de Race Elite Vest echter net iets te klein. Je kunt er wel een extra tas aan vast knopen, maar dat blijft behelpen. Ik heb me daarom een Inov-8 Race Ultra 10 rugzak aangeschaft. Aangezien ik niet heel breed ben kon ik met een S/M uit de voeten. Het zat meteen heel vertrouwd. Bijna dezelfde fit als mijn RaceVest, maar toch met enkele belangrijke verschillen.

RACEULTRA10_1

Zo zitten er geen straps meer aan de zijkant waar je onder het lopen even aan kunt rommelen om meer of minder ruimte te creëren. In plaats daarvan zitten er nu aan beide zijkanten handige open zakken. Daarin kun je makkelijk dingen kwijt als handschoenen of een muts. Maar ook een plastic zakje waarin je afval propt kun je daar prima kwijt. Gezien het feit dat er geen rits op zit is het misschien niet verstandig om er waardevolle spullen in te doen, maar ik heb er al meerdere keren mijn cameraatje in gestopt  en ook wel mijn GPSMap64. Voor de zekerheid dan wel vastgemaakt aan het elastische koord dat standaard in één van de zakjes aan de linker borstband zit. Maar tot nu toe is me er nog niets uitgevallen.

IMG_0506

De rugzak zelf heeft een apart compartiment voor de (niet bijgeleverde) waterzak. Daar kun je ook bij via de rits aan de rugzijde. Handig bij een drankpost als je je rugzak vol hebt met allerlei spullen, hoef je niet alles opnieuw in te pakken. Zelfs met waterzak heb je voldoende ruimte voor alle verplichte spullen die op de UTMB lijst staan. Ik heb een paar keer gelopen met allerlei spullen er in gepropt om te voelen hoe erg het hobbelt onder het lopen, maar dat valt reuze mee. De rugzak blijft goed zitten, wat erg belangrijk is om schuurplekken te voorkomen.

De zakjes op de schouderbanden bieden voldoende ruimte voor gelletjes, repen en allerlei kleine dingen die je snel bij de hand wilt hebben. Voor een telefoon of camera is het echter te krap. Deze zou je echter ook in één van de twee zakken met rits kunnen stoppen als je een waterzak gebruikt in plaats van de bijgeleverde softflasks die ook in deze zakken passen.

RACEULTRA10

Mijn oude RaceVest had twee platte hardflasks die net onder de ribbenboog zaten. Ik had er absoluut geen last van, alleen het geklots kon irritant worden. Voordeel van een hardflask is dat deze makkelijk tevoorschijn gehaald kunnen worden en weer weggestopt. Wegstoppen van een softflask is altijd een beetje gepruts. Juist om die laatst reden hebben ze bij Inov-8 nu gekozen voor een tweetal softflask met lange ‘rietjes’. Hierdoor hoef je de flask dus niet meer tevoorschijn te halen. Op zich werkt het systeem goed, geen geklots en je hebt toch goed in beeld hoeveel je drinkt. Ik vind persoonlijk de rietjes echter redelijk irritant. Als de flasks vol zijn kun je de mondstukken wegstoppen in een flapje in de schouderband, maar als de flesjes leger worden zakken ze wat weg en dan blijven de mondstukken niet meer zitten. Met een paar haarelastieken van mijn dochter heb ik ze vastgezet, dat werkt beter. En mocht dat nog niet werken, dan doe ik er softflasks met ‘normale’ doppen in.

Ik heb inmiddels een aantal urenlange trainingen en wedstrijden met de Race Ultra 10 gelopen en ik moet zeggen dat het een prima rugzak is. Het zit prima, schuift en hobbelt (bijna) niet. Tot nu toe heb ik er nog geen schuurplekken mee opgelopen, zelfs bij heel warm weer. In mijn ogen een goede keuze voor iemand die lange (semi-)unsupported tochten gaat maken of extra spullen meeneemt voor bergtrails of iets dergelijks. Deze rugzak gaat eind juni dan ook mee naar de Cortinatrail in de Italiaanse Dolomieten. Voor normale trailruns (<50 km) met verzorgingsposten hou ik me echter bij mijn lekker minimale Race Elite Vest.

Dealers in de Achterhoek zijn Sport-Balance (Breedenbroek) en (Winterswijk)
Een review van Ian Corless en van Paul Ali
F
ilmpje van Inov-8

 

 

Gear review: regenkleding

In de laatste week van mijn vakantie trof ik het even niet met het weer: nog nooit had ik zo’n lange regenbui meegemaakt. De hele dag zou het onafgebroken regenen. Vrouw en dochter waren weg, dus zat ik alleen thuis. Dan kun je natuurlijk een goed boek gaan lezen of een film kijken, maar ik had een beter idee. Ik ging eindelijk mijn regenkleding eens grondig testen…. Normaal gesproken laat ik me eigenlijk net zo lief natregenen dan dat ik regenkleding aandoe tijdens het hardlopen. Als je eenmaal bezig bent wordt je immers toch nat. Als het niet van de regen is, dan is het wel omdat je helemaal nat wordt van het zweet. Als je een beetje doorloopt blijf je, ondanks je natte kleren toch wel warm genoeg, zeker in de zomer.

Bij veel grote bergtrails of wedstrijden in bijvoorbeeld Schotland is het bij je hebben van waterproof kleding echter een vereiste. Niet zozeer omdat de organisatie niet wil dat je nat wordt in het onvoorspelbare weer, maar voor je eigen bestwil. In de bergen en hoogvlaktes is het weer enorm veranderlijk en kan het ineens omslaan van zonnig zomerweer naar herfstachtige stormen. De combinatie van regen, wind en uitputting als je een tijdlang tegen de elementen hebt moeten strijden, kunnen dan sneller voor ernstige onderkoeling zorgen dan je lief is. Zo vallen er ieder jaar in Groot Brittanië wel een aantal slachtoffers in de Schotse hooglanden, hoewel de bergen daar niet eens erg hoog zijn.

Kwaliteit en draagcomfort zijn belangrijk als je urenlang rond moet kunnen lopen in je regenoutfit, maar dat in de praktijk hangt daar dan ook een flink prijskaartje aan. Soms heb je echter wel eens geluk in de uitverkoop. Zo had ik een jaar geleden al eens een Windpant 150 van Inov-8 op de kop getikt bij Runvision. Inmiddels is het model vervangen door de Race Elite Racepant en is er een nog lichtere Race Ultra Racepant.
Net voor mijn vakantie had ik bovendien nog een Salomon Bonatti WP jack uit het uitverkooprek gehaald.  Allebei in stemmig zwart, zodat ik toch een bij elkaar passende set had. Zo had ik voor een hele redelijke prijs toch een regenoutfit die voldoet aan de strenge eisen die voor bijvoorbeeld de UTMB gelden.

Op deze supernatte dag besloot ik op de oude vuilnisbelt een rustige heuvelduurtraining te doen met behoorlijk wat hoogtemeters. Aangezien ik wat klachtjes had zou ik heuvelop trainen op powerhiken en dan weer rustig naar beneden dribbelen. Gezien de temperatuur zou ik het ook rustig aan moeten doen om me niet volledig op te blazen met mijn regenpak aan. Ik was vooral benieuwd naar het draagcomfort na een uur of anderhalf bewegen en uiteraard de waterdichtheid.

Inov-8-Racepant

Bij het aantrekken van de broek viel het me op dat deze vrij nauwsluitend was aan de pijpen, met elastiek aan de onderkant. Die pasvorm voorkomt een hoop geflapper in de wind en dat is natuurlijk erg prettig. Tijdens het lopen vond ik de broek erg prettig zitten, hij kleefde zelfs een beetje statisch aan mijn benen. Van flapperen was dus helemaal geen sprake, hoewel er best een redelijke wind stond bovenop de vuilnisbelt. Bij het omhoog en omlaag lopen had ik voldoende bewegingsruimte. Bij de nieuwere modellen van Inov-8 zal dat nog beter zijn, aangezien daar stretchstof gebruikt wordt. Nadeel vond ik  alleen het feit dat er een elastiek in de boord zat. Deze zat niet erg strak waardoor ik het gevoel had dat de broek af zou kunnen zakken. In de praktijk was dat echter niet het geval, de broek bleef keurig op zijn plek. Maar een touwtje in de boord die je wat strakker aan kunt trekken had ik persoonlijk prettiger gevonden.

salomon bonatti jack

 

Het jack had ik wat aan de ruime kant gekocht zodat ik deze gewoon over mijn Racevest aan kan trekken en alles droog blijft. Verder ook hier een redelijk nauwsluitende pasvorm om flapperen in de wind zoveel mogelijk te voorkomen en elastiek aan de mouwen om te voorkomen dat het naar binnen waait, waardoor je warmte verliest. Een capuchon met een hoogsluitende rits beschermt je hoofd en nek tegen regen en warmteverlies. Ik had er nog een petje bij op om mijn bril vrij te houden van regenspetters. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een perfect zittend jack is.

Hoewel ik alleen een shirtje en een korte broek onder mijn regenkleding had, kreeg ik het al snel warm en begon ik te zweten. Niet gek natuurlijk, het was immers een graad of 15.  Ademend vermogen van welke regenkleding dan ook zou tekort geschoten hebben. De rits van het jack ging dan ook al snel gedeeltelijk open om wat verversing te krijgen. Na ruim een uur liep het zweet me uit de mouwen van het jack en de pijpen van de broek. Maar ook in deze toestand bleef het best behoorlijk comfortabel voelen, geen geschuur of geschaaf van naden of iets dergelijks.

Als ultieme test bleef ik op het eind van mijn training nog even een minuut of vijf vol in de wind boven op de heuvel staan. Had ik alleen mijn normale loopkleding aangehad, dan was ik na een minuutje of twee al afgekoeld geraakt en had ik het na een minuut of vijf koud gekregen. De regenkleding deed echter prima wat de bedoeling was, het hield de wind en de regen tegen en daardoor de warmte vast. Ik had dan ook echt wel het idee dat ik daarmee best beschermd zou zijn in de bergen. Maar ook als ik tijdens een duurtraining in de winter, in de regen en vol in de wind op de open vlakte van bijvoorbeeld het Haaksbergse Veen, door mijn enkel zou gaan en misschien wel meer dan een uur ou moeten strompelen om hulp te vinden.

Dat, gecombineerd met het feit dat jas en broek bij elkaar nog steeds heel erg licht zijn en opgerold makkelijk mee kunnen in mijn Inov-8 Racevest, maakt het een prima slechtweer outfit om bij je te hebben. Blijft er toch nog een vraag die me de hele training in mijn hoofd bleef spelen…. hoe kan een regenbroek regen tegenhouden, maar toch het prikken van brandnetels niet?

Gear review: Inov-8 Race Ultra 290

Race Ultra 290 M Nav Lim 2-14 dames

 

 

 

 

 

 

Het is al weer een aantal maanden dat Inov-8 de Race Ultra 290 verkoopt en ik er een paar van in huis heb. Al een aantal jaren ben ik fan van de trailrunning schoenen van Inov-8. Zo heb ik de RocLite 295 gehad in het verleden en heb ik de TrailRoc 255 en de X-Talon 212 vaak aan. De X-Talons zijn lekker minimalistisch met 6 mm drop en hebben, naast een preciezere pasvorm, een enorme massa grip op modder en rotsen door flinke noppen. De fellrunning oorsprong van het Britse merk komt hier duidelijk naar voren. Hier lees je een review van me over deze schoenen.

Voor de ‘normale’ trails in Nederland en België heb ik de TrailRoc 255. Ook redelijk minimalistisch (6 mm heeldrop), met een soepele zool en voldoende ruimte voor de tenen door de ruime toebox. De 4 mm noppen geven voldoende grip op de meeste ondergronden en ook op stukken verharde weg kun je er prima uit de voeten. Mijn favoriete schoenen op dit moment. Ik heb inmiddels mijn tweede paar al bijna versleten. Op lange afstanden, zeker als de ondergrond veel stenen en boomwortels bevat, heb ik echter nog wel eens dat mijn voeten op een gegeven moment toch gevoelig beginnen te worden doordat de stenen door beginnen te drukken.

alledrie

 

(v.l.n.r  mijn Inov-8 verzameling: X-Talon 212, TrailRoc 255 en de Race Ultra 290)

Blijkbaar ben ik daar niet de enige in, want de Race Ultra 290 is speciaal voor de lange afstand ontworpen. Minder minimalistisch met 8 mm heeldrop en robuuster en stugger van zool. Een ruime pasvorm om zwellende voeten in een ultra ruimte te geven. Genoeg profiel om de gemiddelde trail goed aan te kunnen en toch demping om stukken hard pad en asfalt comfortabel te doorstaan. Een heleboel mooie marketingkreten. Maar schoenen die goed zeggen te zijn in alles blinken meestal ook niet echt uit. Tijd om het maar eens in de praktijk te testen.

Tijdens het passen bij Runvision zaten de schoenen voor mijn gevoel ruimer dan mijn TrailRoc 255, terwijl het dezelfde maat is. Niet onprettig los echter. Waarschijnlijk inderdaad wel lekker als je vele uren op de been bent tijdens een 50+ km wedstrijd. Tijdens mijn eerste trainingsloop zaten mijn hielen voor mijn gevoel toch wat los in de schoen, maar dat was snel opgelost door de manier van veteren wat aan te passen m.b.v. de achterste oogjes. Zie onderstaand voorbeeld (ander merk en model schoen, maar het gaat om de veters 😉 )

veter

 

De dunne platte veters blijven goed vastgestrikt zitten, zeker als ze wat nat worden. Ze zijn ook niet te lang, zodat je geen lussen krijgt die achter iedere struik blijven hangen. Details natuurlijk, maar mooi dat er aan gedacht is. Het bovenwerk is van een mesh die absoluut geen water afstoot. Je hebt dus heel snel natte voeten als je in nat gras of door plassen loopt, maar je voeten zijn ook heel snel weer droog. En lekker luchtig bij warm weer waardoor je geen soppende zweetvoeten hebt in de zomer. Geen bovenwerk om een survivalrun of een obstacle run mee te doen dus, maar daar zijn ze ook niet voor gemaakt. Wel genoeg bescherming gelukkig om je tenen wat te beschermen tegen stenen en boomwortels, maar het zijn geen bergschoenen natuurlijk.

De zool is natuurlijk ook belangrijk. 4 mm noppen en meerdere soorten rubber moeten grip geven op rotsen, zand, modder etc. De meeste lange trails en ultra’s (waar ik aan mee zou willen doen) zijn niet extreem modderig en vereisen geen klauterpartijen over alpine rotspartijen. En dus zijn deze schoenen daar precies voor gemaakt. Genoeg grip in allround terrein (net als de TrailRocs), maar in zware modder partijen en glibberige rotspartijen moet je echt andere schoenen aandoen. Maar heuvelop en -af is geen enkel probleem door de diverse richtingen waarin de nopjes staan.

zool

De iets hogere drop (8 mm) maken vooral het lopen van lange afdalingen wat comfortabeler. Aangezien je vooral bij het afdalen, en zeker als je moe wordt, toch vaak iets meer op de hielen gaat landen is dat niet verkeerd. Op vlakker gebied verhinderen die paar mm drop gelukkig niet dat je een midden/voorvoetlanding maakt, maar ze zijn dus een stuk ‘vergevingsgezinder’  dan bijvoorbeeld 4 mm drop schoenen als je moe wordt en wat slordiger in je techniek wordt. Daarmee wordt het meteen een prima schoen voor lopers op ‘conventionele schoenen’ die eens wat minimalistischer willen lopen

De pasvorm is zoals gezegd lekker losjes, maar zonder dat je de hele tijd in de schoen loopt te schuiven bij klimmen of dalen. Ik heb ze inmiddels al een aantal keren aangehad op langere lopen, hoewel deze niet langer waren dan hooguit 30 km. Na meer dan honderd km heb ik er wel een redelijk beeld van hoe ze zullen gaan voelen op een echte ultra. Ik vind ze inderdaad wel comfortabel aanvoelen op de lange afstand. Niet zo minimalistisch dat je altijd super gevoel met de ondergrond hebt, maar toch nog wel meer dan ik van tevoren gedacht had. Wel even wennen als je ze aandoet dat je duidelijk meer zool onder je voet hebt, maar al heel snel denk je daar niets meer van.

En doordat de zool iets stugger is drukken stenen en wortels inderdaad niet zo door in je voet, waardoor je langer kunt lopen zonder dat je voeten zo vermoeid van het corrigeren worden als normaal met minimalistische schoenen.  Hierdoor kun je op het eind hopenlijk wat meer energie in het lopen stoppen in plaats van het continu letten op iedere steen. Minder gevoelige voeten na een lange loop blijkt tot nu toe echter altijd relatief, aangezien je toch steeds weer een nog langere loop op het programma zet…

Samengevat is een lekker lichte schoen die doet wat beloofd wordt en wat mij betreft een mooie aanvulling van mijn trailschoenen verzameling. Het juiste gereedschap voor de trailklus wordt zo weer een stuk beter uitvoerbaarder. Ook mooi is dat er een ook een dames model is en dat de schoen insparingen heeft in het bovenwerk waar je speciale gaiters aan kunt bevestigen om sneeuw, modder en ander ongerief uit je schonen te houden. Ik heb die echter niet aangeschaft en kan daar dus geen mening over geven, hoewel het met de winter in aantocht misschien wel een nuttige aanschaf zou kunnen zijn.

 

 

 

Inov-8 Race Elite Vest (review)

Update maart 2016 – De Race Ultra Vest heet nu de Race Elite Vest Ik heb de titel daarom veranderd, hoewel ik zelf nog steeds de Race Ultra Vest heb. In de Race Ultra serie zijn ook meerdere modellen te koop met meer inhoud

Trailrunners en rugzakken zijn een bijna onlosmakelijke eenheid. Iedere trailwedstrijd begint traditiegetrouw met een ‘kijk en vergelijk’ van de rugzakken van de overige deelnemers. Zelfs voor een wedstrijd van nog geen 20 km zie je mensen met een rugzak aan de start. Het lijkt soms wel alsof het meer is om er bij te horen dan om er daadwerkelijk iets aan te hebben.

REVEST_1_10

 

De eenheid is echter niet altijd even gemakkelijk. Aan de ene kant wil je zo weinig mogelijk gewicht en hinder van je rugzak, aan de andere kant wil je op je urenlange trainingen en wedstrijden in ieder geval een minimum aan drinken en eten bij je hebben, een regenjasje en een mini-ehbo kitje.  Bovendien heb je voor sommige wedstrijden een flinke lijst met verplichte materialen.  Leveranciers hebben dit gat in de markt ontdekt en inmiddels is er een grote variatie rugzakken te koop, variërend in grootte, model en natuurlijk prijs.

Ik ben al jaren een tevreden gebruiker van de Inov-8 Race Pro 12, ruim groot genoeg voor zelfs de verplichte lijst materialen voor de UTMB. Voor kleine wedstrijden en de meeste trainingen heb je zoveel spullen echter niet nodig en dus was ik op zoek naar een kleiner model, liefst een vest dat comfortabel zou zijn als een jasje. Eind vorig jaar kwamen de eerste berichten van Inov-8 over de nieuwe Race Ultra Vest die uitgebracht zou worden. Een preview overtuigde me er van dat dit mijn nieuwe maatje zou worden, maar het zou nog even duren voor die op de markt kwam…

Half februari kreeg ik (mogelijk als één van de eersten in Nederland) de net uitgekomen Race Ultra Vest in handen via Runvision. Op de website had ik al gezien dat het van ultralicht en flexibel materiaal was. Dat was zeker niet gelogen. Toen ik hem voor het eerst oppakte voelde het zo licht aan dat het een goedkope prul leek. Het voelde ook meer een kwestie van aandoen dan op je rug doen, een vreemde gewaarwording. De sluitingen waren eerst een raadsel, geen gespen maar een bijzonder eigen model. Zou dit ding nu echt wel zo geweldig zijn? Ik had mijn twijfels. Wel 5 hele minuten… tot ik hem aanhad.

DSC05599

Eénmaal aan voelde het geweldig comfortabel, met een paar eenvoudige handelingen was de vest op maat te maken en springen, draaien etc., niets maakte uit, alles bleef op zijn plek zitten zonder schudden. De flexibiliteit van het materiaal zorgt er voor dat de vest zich perfect vormt naar je lichaam. De volgende ochtend was het meteen tijd voor een eerste proefloop. Om te kijken wat er allemaal meekon haalde ik de 2 liter waterzak er uit en vulde ik het rekbare compartiment met een trainingsbroek, een shirt met lange mouwen en een isoshirt met lange mouwen. Genoeg voor een serieuze wedstrijd in de winter. En het ging er allemaal in zonder dat het comfort zwaar te lijden had. Later in de training deed ik mijn trainingsjack uit en deze kon gemakkelijk achter de rode elastische koord op de achterkant geklemd worden.

Aan de voorkant stak ik de beide meegeleverde platte bidons van 500 ml in de onderste vakken en in de overige zakken en zakjes wat spullen als telefoon, sleutels etc. Ruimte genoeg over voor mijn armen om te bewegen en ook zat het comfortabel genoeg om mee te nemen in een urenlange training. De drinkzak van 2 L is soepel van vorm en makkelijk te vullen door de grote opening. Door een geïsoleerde zak er omheen blijft het water op temperatuur. Een isolerend omhulsel voor de slang moet er voor zorgen dat het water in de slang ook niet bevriest of lauwwarm wordt.

DSC05607

Mijn ervaring met drinkzakken is echter dat ik vaak te weinig drink als ik een drinkzak gebruik, ik vergeet het gewoon en je hebt geen enkel zicht op hoeveel je gedronken hebt. Bidons zijn wat dat betreft makkelijker en je kunt ze bovendien vullen met verschillende dranken (bijvoorbeeld water in de ene en sportdrank in de andere). Tijdens de meeste wedstrijden kun je bij de verzorgingsposten je water bijvullen, de twee 500 ml bidons zijn makkelijk los te schroeven en snel bij te vullen indien nodig. De platte bidons zitten comfortabel onder tegen je ribbenboog en zijn bovendien makkelijk tevoorschijn te halen en weer weg te stoppen. Een extra elastisch lusje om te voorkomen dat je ze kwijtraakt is ook met één hand te bedienen. In combinatie me de waterzak kun je in totaal 3 liter meenemen, dat moet toch genoeg zijn voor zelfs de warmste wedstrijden in de zomer.

Na mijn eerste trainingen met de Race Ultra Vest ben ik nog steeds erg blij met mijn nieuwe aanwinst. Superlicht, zit lekker, goed afgewerkt en geen schurende plekken of randen. Lekker veer zakjes en vakjes aan de voorkant om van alles in te stoppen dat je tijdens het lopen onder handbereik wilt houden. Door de open structuur aan de zijkant ook niet zo warm als bij andere modellen, hoewel ik dat pas met zekerheid kan zeggen als het weer warmer wordt. Nadeel van de bidons is het geklots onder het lopen, hoewel dat ook wel went. Ik wil nog wel een keer proberen hoe het gaat als ik softflasks meeneem in plaats van de bidons. Dat zou het geklots in de bidons voorkomen en mogelijk nog comfortabeler zitten.Ook is de slang van de drinkzak aan de lange kant, maar wel weg te werken.

DSC05604

Andere reviews (engelstalig):

 Talk Ultra (met nog meer detailinformatie)
Sleepmonsters
dirtinyourskirt

Gear review: Inov-8 TrailRoc 255

Trailrunning is een sport die bekend staat om de gadgets, technische snufjes en fantastische kleurrijke en hoogtechnologische outfits. Ook de schoenenindustrie doet hier volop aan mee, ieder schoenenmerk heeft inmiddels (naast de schoenen voor op de weg en de baan) ook één of meer trailschoenen in het assortiment.  Waar je een aantal jaren geleden nog moest zoeken naar een paar schoenen met iets meer profiel dan gemiddeld als je een liefhebber was van hardlopen door het bos, kun je nu soms bijna geen keuze maken.

Een paar jaar geleden kwam ik per toeval in aanraking met het merk Inov-8. Dit Britse merk maakte van huis uit speciale schoenen voor fellrunning, met agressieve noppenzolen om grip op de blubberige bodem te krijgen. Daarnaast waren de schoenen ook behoorlijk minimalistisch, al voor dat een trend werd. Mijn eerste paar Inov-8 schoenen was een paar RocLite 295 en waren geweldig voor in het terrein, hoewel de zool voor mijn gevoel nog wat aan de stugge kant was. Ik was dan ook heel benieuwd naar de TrailRoc serie die een jaar geleden op de markt kwam, specifiek geschikt gemaakt voor trailrunning.

DSC03877

Hoewel ik een voorstander ben van minimalistisch lopen en zelfs blootsvoets lopen niet schuw, draag ik op de langere trails toch graag schoenen die wat meer bescherming, grip en comfort bieden. De energie die ik daarmee uitspaar kan ik dan in het lopen steken. Maar dat mag dan niet ten koste gaan van het directe contact met de ondergrond.  De TrailRoc 255 heeft een heeldrop van 6 mm en heeft een laag voetbed, waarmee dat directe contact wel goed zit. Enige ervaring met een minimalistische loopstijl is hiervoor wel gewenst, maar voor lopers die naar een meer minimalistische loopstijl over willen gaan is 6 mm heeldrop prima.

zolen

 

De zool  bestaat uit verschillende soorten rubber die optimale grip moeten geven op diverse ondergronden. De noppen geven voldoende grip op los zand en modder, maar doordat  ze behoorlijk dicht bij elkaar geplaatst zijn geven ze ook nog enige demping. Dat is op asfalt of rotsachtige stukken wel comfortabel, zeker op de lange afstand.  Die demping is overigens wel echt minimalistisch, dus in vergelijking met reguliere schoenen stelt dat niet veel voor. Bij een minimalistische loopstijl komt de demping echter voornamelijk uit de benen.

De gemiddelde trail in Nederland en België bestaat voornamelijk uit zand- en bospaden, vaak ook met een flinke hoeveelheid modder. In een jaar lopen op TrailRoc 255 ben ik heel tevreden over zowel de grip  op diverse ondergronden als over het draagcomfort. Zowel over hardere paden als over diepe blubber geven ze prima grip. Het zijn ook echte lichtgewicht schoenen, je merkt bijna niet dat je ze aan hebt. Ook de grip op rotsen is verrassend goed.

Voor degenen die echte bergtrails gaan doen zijn de schoenen misschien wat te soepel waardoor de rotsen op een gegeven moment dan toch wel wat door gaan drukken. En voor de lopers die keihard willen scheuren door de modder zijn de X-Talon of de MudClaw misschien een betere keus, die hebben namelijk een nog agressievere noppenzool. Maar als je een schoen wilt waar je op allerlei ondergronden prima uit de voeten kunt  is de TrailRoc 255 een prima keuze.

Na een jaar en minstens 1000 kilometer intensief gebruik ziet de zool er nog prima uit en ook het bovenwerk (wat bij mij meestal het eerst stuk gaat) ziet er verder nog goed uit. Doordat ik wat smalsporig loop raak ik nogal eens met mijn linkerschoen mijn rechter enkel en tot mijn verbazing is daar nu een slijtplek ontstaan op de rand van de schoen. Tijd voor een paar nieuwe TrailRocs dus. Onderstaande foto laat het verschil zien tussen mijn oude en mijn nieuwe paar schoenen.

DSC03876