Rondje Korenburgerveen

Bij trailrunning gaat het vaak om flinke afstanden, wedstrijden van 30 km en meer zijn geen uitzondering. Ook trainingstochten zijn daarom regelmatig urenlang. Maar niet iedereen is daar klaar voor, en ook ik heb er niet altijd zin in. Daarom loop ik regelmatig een rondje Korenburgerveen/Vragenderveen. Lekker in de buurt en een klein, maar werkelijk prachtig natuurgebied waar je bijna nooit iemand tegenkomt.

Het is één van de weinige overgebleven stukjes hoogveen in Nederland. Vanaf de kant van Winterswijk heet het Korenburgerveen en is het van Natuurmonumenten. De kant van Vragender heet Vragenderveen en is het beheer in handen van de Stichting Marke Vragenderveen. Vroeger was het veen een gebied dat eigendom was van de marke, publiek gebied dus. Er werd turf gewonnen en dergelijke.

Er loopt een mooie wandelroute rondom het gebied van een kilometer of elf. Het Schaddenpad wordt aangegeven met paaltjes met rode koppen en groene pijltjes. Normaal gesproken parkeer ik bij het gebouwtje van Natuurmonumenten (Korenburgerveenweg 2, Winterswijk). Daar kun je dan het Schaddenpad op door via een opstapje over de omheining te klimmen. Je komt dan meteen op een stuk waar een paar jaar geleden de te vruchtbare toplaag is afgegraven om het oude gebied de kans te geven te herstellen. Hier zie je heel veel bijzondere plantjes en krijg je vaak de voeten voor het eerst nat.

Vervolgens loop je dwars door heel extensief beheerde weilanden, vol met bloemen en planten. Hier kun je regelmatig reeën zien, maar ook allerlei vogels. Met wat geluk zie je zelfs een ooievaar of een kraanvogel. Vanaf de uitkijktoren heb je een mooi overzicht over het veengebied.

Daarna loopt de route via mooie single tracks en knuppelpaadjes verder door het veengebied. Af en toe een stukje heide. Ik sta vaak regelmatig even stil om te kijken of een foto te maken van een bijzonder iets. In de zomer valt het vaak mee met de natte voeten, maar droog houden doe je het meestal niet. In een natte winter of voorjaar kan het voorkomen dat je flink door de modder en/of water moet ploeteren, maar dat maakt het des te leuker. Een echte aanrader dus, het hele jaar door.

 

Montferlandse Toppen Route

Het Montferland is een prachtig gebied op de grens van Achterhoek en Liemers. De restanten van een stuwwal die aan het eind van de ijstijd achterbleef levert een bosrijk heuvelgebied op dat doorsneden wordt door paden en paadjes. Ik kom er dan ook graag om een paar uur te trailen. Onlangs hoorde ik van het bestaan van een nieuwe meerdaagse wandelroute. De Montferlandse Toppen Route voert in 34 km over 18 toppen stond er in de beschrijving die ik op Internet vond. De route is zo uitgepijld dat deze in beide richtingen te lopen is en de bijbehorende kaart gaf aan dat het in ieder geval een route met een heleboel potentie was.

Alles bij elkaar genoeg redenen om een keer een poging te doen om de hele route ineens hardlopend af te leggen. Zaterdag 21 augustus moest het gebeuren. Trailmaatjes Rik en Rob leek het ook mooi en zo stonden we om 9:00 ’s morgens op de parkeerplaats van ’t Peeske in Beek. Rugzak met eten en drinken mee en voor de zekerheid een printje van de routekaart. Het weer was lekker, hoewel er wel kans op een buitje was. Tijd om de paden op te gaan.

1236549_726158517410596_1340764244_n

We gingen de route kloksgewijs lopen zodat we het zwaarste gebied eerst zouden krijgen en het einde wat makkelijker zou zijn. Voor Rob en mij was het de eerste 30 plusser sinds onze bergavonturen in juni/juli  en Rik had al niet meer zo ver gelopen sinds mei. Gelukkig bevat de route ook een aantal mogelijkheden tot afsnijden via een soort knooppuntenroute, maar we hielden vast aan de hele route. In een rustig tempo gingen we dan ook op pad, ondertussen kletsend over van alles en nog wat.

1173834_726158957410552_1155110434_n

De route bleek meteen al heel erg duidelijk en de kaart kon eigenlijk de hele route wel weggestopt blijven. De route slingerde via allerlei mooie paden en paadjes door het bos en we vermaakten ons prima. De eerste heuvels waren niet kinderachtig voor Nederlandse begrippen, namen als Hettenheuvel en Kale Jacob boezemen menig (asfalt)loper ontzag in.  We overwonnen ze met redelijk gemak en voor we het wisten liepen we Zeddam al binnen (en ook meteen weer uit) Snel weer het bos in en op weg naar ’s Heerenberg.

1150249_726158720743909_1875772812_n

Doordat het een wandelroute is kom je door verschillende plaatsjes waar de vermoeide wandelaar een koffie met appelgebak kan nuttigen. Je kunt de route dus ook in verschillende plaatsen beginnen. Voor trailers zijn die plaatsjes alleen iets om zo snel mogelijk doorheen te komen op weg naar het volgende bospaadje, maar toch waren er best mooie dingen te zien zoals de molen in Zeddam en Huize Bergh in ’s Heerenberg. In de Plantage werden er allerlei voorbereidingen getroffen voor een groots kindergebeuren. Kaboutercafé, Heksenbeautysalon, alles werd uit de kast getrokken om ons af te leiden, maar wij renden vrolijk verder naar het volgende bos.

1176276_726159510743830_759085680_n

Als volgende stond een lus door Duitsland op de kaart. Een beetje een tegenvaller dat deze lus voor meer dan de helft verhard is, terwijl je zo mooi door het bos zou kunnen rennen. Als je niet persé de wandelroute wilt volgen zou ik deze lus gewoon overslaan. In deze lus zit echter wel de klim van

Elten naar Hoch Elten, een flinke kuitenbijter, maar een mooie uitdaging voor de heuvelrenners. Aan het eind van dit lusje begon de energie dan ook wat minder te worden, maar de moraal was nog steeds hoog.

Een flinke pijnscheut in mijn rechterknie leek echter roet in het eten te gaan gooien. Ik stond ineens helemaal geparkeerd, maar na een beetje draaien en rekken kon ik toch weer verder rennen (hoewel wel een stuk rustiger). De laatste kilometers waren relatief vlak, maar er waren toch nog een paar toppen verstopt om de laatste krachten uit te putten. Toch stonden we nog vrij plotseling ineens weer bij het begin van de route. De 34 km die in de beschrijving stonden waren er volgens mijn Garmin maar 32,4 te zijn. Kniesoor die daar op let natuurlijk als je alles bij elkaar net geen 3:45 onderweg bent geweest….

1236724_726158584077256_915571942_n

Ik ben benieuwd wie als eerste deze uitdaging oppakt, ruimte genoeg om dit record te verbreken zou ik zeggen. Een half uur tot een uur kan er zeker nog wel af, maar in ons tempo kun je wel volop genieten van de prachtige natuur.

De routekaart staat hier: http://tinyurl.com/pwawnew

Voor de GPS track kun je hier terecht: http://connect.garmin.com/activity/368038418

Foto’s van Rob staan hier: http://tinyurl.com/kvb8dba

1234143_726160520743729_678564869_n

 

André