Teken, verborgen gevaar voor trailrunners

Teken, verborgen gevaar voor trailrunners

Deze week is weer de Week van de Teek. Een goede reden om dit verhaal uit 2015 maar weer eens naar boven te halen. Meer info op Week van de Teek.

Ik hoorde net op TV dat er een groot onderzoek naar tekenbeten in Nederland gedaan gaat worden. Een hele goede zaak. Het is eigenlijk niet te geloven hoeveel ellende de beet van een miniscule geïnfecteerde teek kan veroorzaken. Zelf loop ik al jaren door lang gras over het maaipad van de Slinge en her en der door bosjes. Daarbij sta ik er wel eens verbaasd over hoe weinig last ik eigenlijk heb van teken. Per jaar tot nu toe hooguit een of enkele keren dat ik een teek moet verwijderen. Soms met wat hulp van mijn vrouw, want die krengetjes gaan op de meest ongelukkige plekken zitten. Mijn schoonmoeder echter, die slechts ruim tien km verderop woont, heeft ze vaak. Het lijkt wel of ze ze aantrekt als ze wat in de tuin werkt of in het bos wandelt. Ze heeft dan ook al enkele keren een antibioticakuur moeten volgen wegens een verdachte tekenbeet.

foto-teken-stadia

Je zou toch zeggen dat tekenbeten voor trailrunners zo ongeveer de grootste plaag zouden moeten zijn, gezien het feit dat we allemaal veel in de natuur rondrennen. Toch hoor ik niet eens zo heel vaak dat iemand tijdelijk uitgeschakeld is wegens een antibioticakuur of zelfs door de nare gevolgen van de ziekte van Lyme. Dat is echter geen reden om het te onderschatten, als je de ziekte van Lyme hebt en deze niet op tijd onderkent kunnen de gevolgen ernstig en onherstelbaar zijn. Controleer dus na het trainen je zelf op de aanwezigheid van teken en verwijder ze met een tekentangetje.

Een aantal jaren geleden had ik ineens last  van onverklaarbare ontstekingen in mijn vingergewrichten. Oorzaak onbekend en dan weer de ene vinger en een paar dagen later een andere. Uiteindelijk bleek uit een bloedonderzoek dat het de ziekte van Lyme was en kon ik een maand antibiotica slikken. Daarmee verdwenen de gevolgen gelukkig en sinds die tijd heb ik eigenlijk nooit meer last gehad. Geluk gehad, als je bedenkt dat bij bosarbeiders de ziekte van Lyme een belangrijke oorzaak van arbeidsongeschiktheid is.

De tekenbeet had ik nooit gezien of gevoeld, ook geen rode ring. Maar dat hoeft ook blijkbaar niet persé.Er gaan een heleboel verhalen over tekenbeten en de ziekte van Lyme rond. Sommigen zijn waar en anderen zijn klinkklare onzin. Voor een heleboel duidelijke informatie verwijs ik daarom graag naar http://www.lymenet.nl , een onafhankelijke site met duidelijke informatie. Neem vooral even de tijd om de informatie daar door te nemen, zodat je kunt blijven genieten van trailrunning.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *