Vaalserbergtrail

Vaalserbergtrail

kop1

In het begin van het jaar heb ik een planning gemaakt van trails die ik wilde en zou kunnen gaan doen in 2015. Dit jaar moest er maar eens een opbouw zijn naar een ultraloop. Een keer 50 km of meer lopen leek me een geweldige uitdaging. Speuren op de trailagenda die o.a. op de site van MudSweatTrails staat zag ik de X-trails Vaals staan. Een trailweekend begin juni met 4 etappes waarvan de zondag bestond uit de 1ste Vaalserbergtrail.  Op 3 mei stond voor mij de Koning van Spanje trail op de agenda. Een trail van 36 km over de Gulpener berg.  Voor ons plattelanders is dat al een trail waarin al behoorlijk wat hoogtemeters in zitten. Dit kon ik dan mooi als opmaat maken naar de 53 km die in Vaals op me stond te wachten. Als ik dan een trail boven de 50 ga doen dan ook maar een met veel hoogtemeters. Gewoon om mezelf uit te dagen. Het uitlopen van zo een tocht is en blijft het uitgangspunt.

De trials worden verzorgd door de zelfde organisatie van de X-trail Houffalize in België. Hier hadden André Bleumink en Henri Drenthel al eens aan meegedaan en waren hier erg enthousiast over. Bleek dat zij ook dit weekend geboekt hadden met het verschil dat zij wel alle etappes gingen doen oftewel vrijdag een proloog van  7 km met een laatste beklimming van de Wilhelminatoren bij het drielandenpunt. Een tweede etappe op de zaterdagmorgen van 25 km en diezelfde dag nog een nachttrail van 15 km en dan zondags de afsluitende 53 km. Ik hield het maar bij de 53 km.
Van AVA waren er nog 3 lopers die in dat weekend gingen lopen en al snel werd er door Henri campingplekken geregeld.

Na een redelijke voorbereiding en op 3 mei de ervaring van de Koning van Spanje trail meenemend met goede moed op zaterdag  6 juni naar Vaals vertrokken.  In de dagen ervoor gaf André te kennen dat hij na de zaterdagochtend etappe naar Hoofddorp moest voor het NK turnen van zijn dochter. Als hij het niet kon redden kon ik zijn nr. wel krijgen voor de nachttrail, mede i.v.m. het klassement.  Vanaf dat moment  bleef de opmerking van de zwarte cross van een aantal jaren geleden steeds in mijn gedachten hangen; Vaak bu’j te bange!!  Beslissen van wel of niet kon ik daar nog wel.  Dus mijn auto met kampeerspullen en trialnoodzakelijkheden vol gegooid en op zaterdag 6 juni om 9.45 uur vetrokken.  Om 12.00 uur kon ik het terrein van camping de Gastmolen op rijden. Een mooie kleine camping op loopafstand van de startplekken.

20150606_134027

Zo een beetje o20150606_163403m de plek heen aan het struinen kwamen er Eric en Anja Hoogerbrug uit de camper gezet en werd er kennis gemaakt. Na een lekkere kop koffie kwamen André en Henri terug van de ochtendetappe. André ging snel douchen en vertrok richting Hoofddorp.  Nadat we het verhaal van Henri gehoord hadden en ook het gekreun, gezucht  etc  nog een kop koffie gedronken en werd het tijd om mijn tent op te zetten. Met behulp van enkele reserve stokken van Henri was mijn slaapstulpje snel klaar. Aangezien we tijd genoeg hadden en ik alleen maar hoefde af te wachten of André het zou redden kon ik lekker in het zonnetje van een voor mijngevoel mini vakantie genieten. Daar hoort uiteraard een lekker drankje bij. Ditmaal maar wel bij alc vrij gehouden.
Later die middag zouden ook nog Linda de Vries en Yvette Heusinkveld arriveren.  Eric, Yvette en Linda hadden zich ook voor de nachttrail ingeschreven. Het begon toen al een beetje te kriebelen om toch de nachttrail te gaan doen. Vaak bu´j te bange……zullen we maar zeggen en ik ben nu toch hier en waarom zou ik niet van zo een omgeving moeten gaan genieten.
Nadat de twee dames ook gearriveerd waren hebben Anja en ik boodschappen gedaan voor de afsluitende bbq op de zondagmiddag. En op de terug weg maar de meest ´ultieme sportvoedsel´ meegenomen: Een grote zak patat met a20150606_214504llerlei snacks!

Tijdens het eten bleek dat André het wel zou kunnen halen.  Intussen tijd had ik al besloten om toch ook de nachttrail mee te pakken en heb me snel een eigen startbewijs gehaald.  De starttijd werd i.v.m. het lang licht zijn verplaatst naar 22.00 uur ´s avonds. Bij het avondrood liepen we gezamenlijk naar de start plek gelegen op het Landal´park Hoog Vaals. Vijf minuten voor de start kwam André aanwandelen. Mooi uitgekiend!

11412246_814148821986873_2411451092878839887_n

 

Na het startschot kon de meute aan de slag voor hun nachtelijk avontuur. De zon was net onder en in het schemerlicht was het bijzonder mooi om over de Limburgse heuvels en landschappen te kijken.  Na mijn eerste meters was ik al blij met mijn  beslissing om deze mee te pakken. Wat een genieten. Vooral toen we diverse bospaden in gingen. Vond het voor een trail toch iets te veel nog over asfalt en te brede paden gaan. Echter enkele bospaden, geultjes en hoge grasweilanden-bermen maakte een hoop goed. Ook blijft het een magnifiek gezicht om al die dansende lichtjes door het bos en over de weg te zien gaan. Bij 10 km stond een verzorgingspost waarbij je ook een soort jägerbitter kon nuttigen. Deze maar vriendelijk overgeslagen en het maar bij wat cola gehouden. Later vertelde André dat de borrel  best smaakvol was.  Op naar de laatste 5 km. Ik liep lekker dus kon er nog volop van genieten. Zo rond km 16 draaiden we het terrein van Landal op richting finish. Uiteindelijk was het 16,2 km en in 1.35 uur toch redelijk snel gelopen.  Ietsje laten waren André en Henri binnen en gezamenlijk zijn we al richting de camping gelopen. Snel douchen en het bed opzoeken omdat de wekker weer om 6.30 uur af zou gaan.  Net nadat wij gedoucht hadden kwamen Eric, Linda en Yvette ook terug. Nog even hun ervaringen gehoord en toen snel de slaapzak in.

Na een zeer koude nacht waarbij er midden in de nacht nog een autoalarm afging en een vogel om 3.45 uur al dacht dat iedereen van zijn geschetter wakker diende te worden om 6.30 uur er maar weer uit. Trail kleren aan en ontbijten met zijn drieën. Ik had er zin in maar de term ´er als  een berg tegen op zien´ gold ook wel een beetje.  Om iets over half acht richting de start gewandeld waar zich inmiddels al behoorlijk wat 53 km lopers zich gemeld hadden.  Om klokslag 8.00 uur startte de onderneming en ik dacht ik blijf bij de twee loopkompanen en dan moet dat goed komen vandaag. Na een rondje rondom de park vijver gingen we omhoog richting drielandenpunt. Direct al een paar leuke klimmetjes.

SAM_3460

Met enige regelmaat even achter om kijkend waar de twee heren waren. Bij de 1ste post op 5 km (drielandenpunt) even op beide gewacht en bij aankomst gaf Henri al aan dat zijn maag niet geheel lekker aan voelde en ik mijn eigen gang moest gaan. Na gezamenlijk nog even wat drinken heb ik mijn weg vervolgd en ze succes gewenst. Op naar de laatste 50 km. Onderweg nog een collega runningtherapeut tegen gekomen en nog even bij gekletst . Het liep heerlijk en de vals plat stukken kon ik nog mooi hardlopend naar boven. De meeste steile stukken hoef je niet te kiezen want dat is gewoon wandelen geblazen.  De lus door Duitsland was begonnen . Inmiddels werd het zonnetje steeds sterker en de temparatuur begon goed te stijgen.  Het lopen ging goed en ik liep met een leuk clubje mee. Na 15 km kwamen we weer bij het drielandenpunt aan en aldaar heerlijk me te goed gedaan aan wat chips, cola, water en winegums.  Na nog even een banaanstukje ook nog een gelletje  en een reep meegepakt. Wat verzorging betreft was het top geregeld. Er was meer dan voldoende te verkrijgen.  Ook deze loop was beker vrij en met zo een opvouwbare ecobekker is het goed bijvullen. Op naar de 2de lus door Duitsland. In dit rondje kwam ik wat meer alleen te lopen en kon nog steeds van alles genieten. Bergop wandelen en bergaf zo een tempo aanhouden dat het goed te doen was. Het was wel erg uit kijken met de boomwortels en losse keien.  SAM_3465
Ook na deze lus kwamen we met ong 25 km weer bij het drielandenpunt uit. Dat was dan voor de 53km lopers ook de laatste keer. Na me weer te goed te hebben gedaan aan versnapering en vooral  vocht kon ik aan de 1ste Belgische lus beginnen. Bij km 27 zag ik een man strompelen en vroeg hem of het ging. Het ging wel maar hij was uitgestapt en wandelde rustig terug. Nog geen 500 meter later ging een loper voor mij heel hard onderuit over een steen. Ik moest hem overeind helpen en samen even de schade opgenomen. Met wat water uit de bidon alles schoongeveegd en kon ik even later mijn weg vervolgen. Wel met de gedachte om te blijven opletten. Uiteraard gebeurde het mij ook en keer en stootte ik mijn rechter tenen aan een steen en kon tijdens het  struikelen net een extra pas maken om zo op de been te blijven.  Ik kreeg ook het gevoel dat alles steeds steiler werd en ik meer moest gaan wandelen. Berg af toch maar goed steeds beheerst blijven lopen. Op de ´plaat´ gaan was het laatste wat ik wilde. Na een prachtig rondje door België waarin ik wederom veel alleen heb gelopen nu aangekomen bij een nieuwe post zo rond de 35 km. Nog 20 te gaan en ik had er al meer dan de helft opzitten. Bij 36 km dacht ik nog aan de finish bij de koning van Spanje. Toen was ik er en kapot. Hoe zal dit nu aan het einde zijn.  Nu gewoon goed uitlopen. Met enkele flinke  steile afdalingen begon mijn rechterknie een beetje op te spelen maar kon er echter goed om doorlopen. En of de duivel er mee speelde stootte ik in dit rondje mijn linker tenen. Hier moest ik effen van bijkomen door met elke pas mijn tenen even in te trekken.  Ik was blij dat we in deze lus heerlijk in het bos liepen zodat we schaduwrijk konden lopen. De temperatuur en zon was rond het middaguur toch flink hoog en krachtig.  Mooie passages van natuurlijk geulen en dat leverde mooie plaatjes op.

SAM_3471

Na ongeveer de marathon afstand werkte mijn knie me steeds meer tegen en ben ik begonnen om mijn voet telkens iets anders neer te zetten bij de landing. Ook steeds goed kijken naar de vorm van de weg en de juiste kant van de heling te pakken bij het neerkomen van mijn rechtervoet. Hierdoor kon ik goed door blijven lopen. Bij de 45 km post wel even flink mijn benen gestrekt en rustig de tijd genomen.  Met nog een beker cola in de hand toch maar vast aan mijn laatste 8 km begonnen.  Bij de verzorgingspost gaven ze aan dat het vooral nog afdalen was. Dat klopte volledig, maar alvorens je kunt afdalen moest je eerst nog twee steile beklimmingen volbrengen waar geen einde aan leek te komen.  Een toepasselijk bord was daar dan ook bij gehangen.

SAM_3472

Toen toch het verwachtte afdalen.  Op een gegeven moment kwamen alle lopers van de diverse afstanden bij elkaar en mochten we nog afdalen in een knollenveld van heb ik jouw daar. Gezien mijn knie ben ik hier heel rustig naar beneden ´gestort´.  Hier mochten we dan ook nog even lekker door de modder. Dus meepakken die drek; vaak bu´j te bange.
Met het bordje nog 2 km was ik al blij maar met die van nog 1 km al helemaal. Blijdschap van het behalen van mijn 1ste ultra overheerste toch net iets meer dan de pijn die ik daar voor op de Vaalseberg heb achtergelaten.  Eenmaal op het park Hoog Vaals terug draaiend lopend en met gebalde vuist de finish over gegaan.  Yes!!!!! 53,6 km op de teller en 6.52 uur onderweg geweest. Wat een prachtige onderneming.

 

SAM_3474

Bij de finish nog wat eten en vooral drinken en op naar de camping. Daar waren Eric, Yvette en Linda al gedoucht en al aanwezig. Eric had zijn 30 km tijdens de loop aangepast naar 21 km. Ook de dames hadden uiteindelijk besloten om de 21 te doen.  Mede omdat Yvette flink onderuit was gegaan. Later bleek dat  André ook goed over een steen gestruikeld bleek tezijn en had ook flink wat ´oorlogswonden´ aan hand en knie.
Even flink bijkomen met zo links wat krampgevoelens  kwamen Henri en André ook op de camping aan. Heerlijk aansterken door o.a de fantastische cateraarster Anja. Nadat ik me weer in de benen geworsteld had lekker gaan douchen. Na de douche  was ik toch in beweging maar direct door mijn tent afbreken  en de boel in de auto gooien. Kon  ik nadien met de rest rustig bbq-en. Heerlijk gegeten met zijn allen. En ook heerlijk gelachen om alle verhalen.

Om 19.00 uur afscheid genomen van de rest en met een schat aan ervaringen  en een super goed gevoel van hetgeen behaald is terug gereden naar Groenlo. Yes I did it!!
Vaak bu´j te bange, maar nu niet!!

Op naar de volgende trail!!!!

Christian Reinders

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *